خدا

همش براي تو!

خدا زمين رو آفريد. به زمين دستور داد كه: «اي زمين، آرام باش تا اشرف مخلوقاتم زندگي آسوده اي داشته باشد.»

خورشيد رو آفريد. به خورشيد دستور داد:« بتاب بر زمين كه جايگاه برترين مخلوق من است. وظيفه داري او را از سرما مصون داري.»

آب رو آفريد. به آب گفت:« اي آب! وظيفه ات اين است كه بهترين آفريده ام را سيراب كني و اجازه بدهي او براي پاكيزه شدن از تو استفاده كند.»

ماه و ستاره را آفريد، دستور داد تا روشني بخش مسير انسان و راهنماي او در شب باشند.

گياهان و حيوانات را آفريد. به آنها دستور داد تا از آب و آفتاب و خاك استفاده كنند و بهترين مخلوقش را از گرسنگي نجات دهند،‌ وسايل او را حمل كنند، او را از خواب بيدار كنند ، از او در برابر دشمن محافظت كنند و در كل در خدمت او باشند.

مخلص كلام اينكه هر چه آفريد براي راحتي انسان آفريد و آنها را موظف كرد كه به او خدمت كنند.

و سپس انسان را آفريد. به همه گفت:« اين اشرف مخلوقات من هست. شما موظفيد زندگي را بر او سهل كنيد. و حال بايد به او احترام بگذاريد.» و همه دستور پروردگارشان را اجرا كردند.

سپس رو به انسان كرد و گفت:« اي انسان! تو كامل ترين موجودي هستي كه من خلق كرده ام. تو قسمتي از روح من هستي. اي انسان! زمين را برايت آفريدم تا در آن مسكن گزيني و آسوده زندگي كني. خورشيد را آفريدم تا از سرما مصون بماني. و راهت روشنِ روشن باشد. آب را در خدمت تو آفريدم تا از آن بنوشي و سيراب شوي و به وسيله ي آن پاكيزه گردي. ماه را آفريدم تا هم ، راهت را در شب روشن كند هم بتواني زمان را به وسيله ي آن محاسبه كني. ستاره را برايت آفريدم تا در شب راه را از بيراه تشخيص دهي. گياهان را آفريدم تا از آن تغذيه كني و زير سايه درختان تنومند كه همگي در خدمت تو هستند به استراحت بپردازي. حيوانات را آفريدم تا زندگي را برايت سهل كنند و بتواني از بعضي از آنها تغذيه كني. آري!‌ همه و همه را براي تو آفريدم.

اي انسان! از تو نمي خواهم به خورشيد شيوه ي تابيدن را بياموزي. لازم نيست چرخش زمين را در دست گيري. من همه ي اين كار ها را انجام مي دهم. فقط از تو مي خواهم كه مراقب خودت باشي. از تو مي خواهم به ياد من باشي. از تو مي خواهم اسير وسوسه هاي شيطان نشوي. همين! »

(خوب! حالا قضاوت كنيد. حالا به نظر شما جمله ي «والله رعوف بالعباد» (و خداوند به بندگانش مهربان است) صدق مي كنه يا نه؟! معلومه كه صدق مي كنه. اين همه امكانات رو در اختيارت گذاشته ، اين همه بساط آسايشت رو درست كرده و فقط و فقط ازت خواسته كه مراقب خودت باشي و اون رو از ياد نبري. و اينجاست كه اين صفت خدا واقعا تو چشم مي زنه:« هو الرفيق» )

پي نوشت:

1- همون پي نوشت آپ قبلي در اينجا هم صدق مي كنه!!!

+نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت11:3 بعد از ظهرتوسط امير حسين (دوباره متولد شد) |